Learn About the Marathi Grammer
मराठी व्याकरणातील भूतकाळ, वर्तमानकाळ आणि भविष्यकाळाच्या त्रिकाळांच्या संबंधातील काही महत्वाचे नियम प्रदर्शित केले आहेत. येथे त्या त्रिकाळांच्या प्रत्येकाच्या साथी काही महत्वाच्या नियमांचे संक्षिप्त सारांश दिले आहेत:
भूतकाळ (Past Tense):
रूप: भूतकाळ वाक्यात त्या क्रियांचा प्रयोग केला जातो जे आधुनिक आहेत किंवा पहिल्यांदा घडल्यासारख्या क्रियांचा वर्णन करतात.
नियम: सर्व सर्वनियमित क्रियांमध्ये, त्यांचे भूतकाळीन रूप 'ला' किंवा 'ली' अशा इतर अंशाच्या साथी जोडले जाते. उदाहरणार्थ, 'करणे' → 'केले'. तरीही, अनियमित क्रियांचा भूतकाळ विशेष रूप असतो ज्याचे याद केले पाहिजे.
उदाहरण:
मी पुस्तक वाचली.
तो अन्न खाला.
आम्ही गावात गेलोत.
वर्तमानकाळ (Present Tense):
रूप: वर्तमानकाळ वाक्यात त्या क्रियांचा प्रयोग केला जातो जे आत्ताच घडतात, सामान्य आदते, सामान्य सत्य किंवा भविष्यात होणार्या कामांचा वर्णन करतात.
नियम: साधारणतः क्रियांचा आधार रूप जुन्या विरामावर वाढवून त्यांचा वर्तमानकाळ रूप मिळतो. त्यामुळे, असे काही रूपांतर असत नाही.
उदाहरण:
मी रोज उठतो.
तो खाणे खातो.
सूर्य पूर्वाच्या दिशेन उगतो.
भविष्यकाळ (Future Tense):
रूप: भविष्यकाळ वाक्यात त्या क्रियांचा प्रयोग केला जातो जे नंतर होणार आहेत.
नियम: भविष्यकाळ साधारणत: 'करेल', 'करेली', 'करतात' या सर्वांत मोजणारे रूपांमध्ये वापरले जाते.
उदाहरण:
मी उद्या पार्टीला जाणार.
ती तुम्हाला कॉल करणारी आहे.
आम्ही पुढच्या वर्षी विहार करतो.
क्रियांच्या नियमांचे पालन:
सूची-क्रिया समर्थन: क्रियेने अपेक्षित क्रमांक, व्यक्ती आणि लिंगानुसार समर्थन करण्याचे सुनिश्चित करा.
संगती: एका वाक्य किंवा वर्णमालेत क्रियांचा प्रयोग संगतीत ठेवा, किंवा स्पष्ट क्रिया बदलल्यास त्यातील संगती सुरक्षित ठेवा.
समय सूचकांचे वापर: समय सूचकांना (उदाहरणार्थ, 'काल', 'आज', 'उद्या') मोजणे नियमित क्रियांचा वापर करण्याच्या दृष्टीने मदत करते.
संकेत शब्द: काही शब्द क्रिया प्रकाराची संकेत देतात, उदाहरणार्थ 'आता' वर्तमानकाळ, 'काल' भविष्यकाळ आणि 'त्यानंतर' भूतकाळ।
